English Time برای چه سنی است؟ ۶ سطح در یک نگاه

دو کلاس را کنار هم تصور کنید. در یکی، بچه های شش ساله دور میز نشسته اند، آهنگ کلاس را می خوانند و عکس حیوان ها را رنگ می زنند. در دیگری، بچه های یازده ساله چند خط دربارهٔ خانواده شان می نویسند و روی جمله های هم کلاسی ها نظر می دهند. هر دو کلاس کتاب English Time دارند، ولی یکی جلد اول و دیگری جلد ششم.

پرسش «English Time برای چه سنی است؟» همین جا جواب می گیرد: برای هیچ سن واحدی نیست. این مجموعه از آموزش اولیهٔ کودک شروع می شود و تا مهارت های ابتدایی خواندن و نوشتن ادامه دارد. در ادامه شش سطح را کنار هم می گذاریم.

مجموعه ای با شش پله

English Time مجموعهٔ ابتدایی از انتشارات آکسفورد (Oxford University Press) است که Susan Rivers و Setsuko Toyama آن را نوشته اند. شش سطح دارد و ویرایش دومش هم چاپ شده است؛ هر سطح یک کتاب دانش آموز، کتاب کار و منابع شنیداری دارد. محتوا حول آهنگ، داستان های تصویری و تمرین های ساده می چرخد، پس برای بچه هایی که تازه شروع کرده اند گزینهٔ قابل فهمی است.

مهم ترین نکته دربارهٔ سن این است که ناشر برای هر سطح یک «سن دقیق» مشخص نکرده؛ مدرسه ها، کشورها و کلاس ها فرق می کنند. عددهایی که در جدول زیر می بینید، برآورد کلی از استفادهٔ رایج در کلاس هاست.

معلم کلاس اول، خانم رضایی، می گوید بچه ها بیشتر از همه عاشق قسمت آهنگ اند و هر هفته پرسش های بی پایان دارند. معلم کلاس دوم، آقای کریمی، می گوید بچه ها دیگر آهنگ را «بچه گانه» می دانند و بیشتر دوست دارند وسط درس بحث کنند. دو معلم، دو سلیقه، و یک مجموعهٔ واحد که برای هر دو جلدی دارد.

جدول شش سطح

ستون «سطح CEFR» تقریبی است و رتبه بندی رسمی ناشر نیست؛ برای هر سطح بازه ای نوشتیم که به نظر می رسد با ساختار کتاب ها می خواند. بر اساس پیشرفت کودک، خود معلم همیشه حرف آخر را می زند.

این جدول را مثل نقشهٔ راه ببینید، نه مثل حکم. بچه ای که از شش سالگی با زبان آشناست، ممکن است در هشت سالگی از جلد سوم هم جلوتر باشد. بچه ای که ده ساله شروع می کند، لازم نیست از جلد یک برود؛ ممکن است جلد دوم یا سوم برایش مناسب تر باشد.

جلدهای ۱ و ۲: کلاس بیشتر شبیه بازی است تا درس. کودک واژه ها را با تصویر و آهنگ می شناسد، دستور معلم را اجرا می کند و اولین جمله های کوتاهش را می گوید. در این سن، پرسش «English Time برای چه سنی است؟» جواب ساده ای دارد: برای کودکی که هنوز خواندن را کامل یاد نگرفته یا تازه شروع کرده است.

جلدهای ۳ و ۴: این جا خواندن و گرامر وارد می شوند. کودک متن های کوتاه می خواند، سؤال ها را جواب می دهد و ساختارهایی مثل زمان حال ساده را به صورت غیررسمی تمرین می کند. معمولاً همین جاست که پدر و مادرها اولین تفاوت واقعی را می بینند: کودک جمله ای را بدون نگاه کردن به معلم می سازد.

جلدهای ۵ و ۶: سطح به نوشتن و پروژه های کوچک نزدیک می شود. کودک می تواند دربارهٔ خودش، خانواده اش و برنامهٔ روزانه اش چند جمله بنویسد و موضوع های بین رشته ای را هم تجربه کند. بعد از این مرحله، معمولاً کتاب هایی با گرامر و واژگان بیشتر وارد می شوند و کودک آمادهٔ مجموعه های بزرگ تر است.

سطح درست را چطور پیدا کنیم؟

سن شناسنامه ای فقط نقطهٔ شروع بحث است. دو چیز مهم تر است: چقدر انگلیسی شنیده و با کتاب های کودک چقدر کار کرده است. یک کودک هفت ساله که هرگز انگلیسی ندیده، از جلد یک شروع می کند، حتی اگر بزرگ تر از گروه سنی معمول باشد.

اگر می خواهید قبل از انتخاب، توضیحات بیشتری دربارهٔ محتوای کتاب ها بخوانید، تصویر زیر به یک معرفی مصور می رود:

برای آزمودن سطح کودک، یک راه ساده این است که از معلم بخواهید پانزده دقیقه با او گفت وگو کند: چند واژه بپرسد، یک آهنگ را بخواند، و از او بخواهد جملهٔ کوتاهی بگوید. اگر کودک بدون تقلا از عهده برمی آید، سطح بالاتر را امتحان کنید؛ اگر وسط کار گم شد، یک سطح پایین تر بگذارید. هیچ کدام شکست نیست.

مقایسه ای کوتاه با Family and Friends

Family and Friends هم از Oxford است و سطح های شش گانه (به علاوهٔ یک سطح Starter) دارد. معلم ها این دو را اغلب کنار هم می گذارند و جواب «کدام بهتر است؟» معمولاً به رویکرد کلاس برمی گردد.

اگر کلاس شما بیشتر به آهنگ، بازی و ساخت تدریجی عادت شنیداری تکیه می کند، English Time با ساختار ساده اش راحت جا می افتد. اگر کودک کمی بزرگ تر است و می خواهد مهارت های نوشتاری و گرامر را زودتر وارد کند، Family and Friends هم برای معلم ها گزینه ای رایج است. هر دو مجموعه برای کودک اند و هیچ کدام معجزه نمی کند؛ آنچه نتیجه می دهد، تکرار منظم و معلم باحوصله است.

اگر قصد دارید بین دو مجموعه جابه جا شوید، فرض نکنید جلد سوم یکی معادل جلد سوم دیگری است. شمارهٔ جلد در دو مجموعه با یک نقطهٔ شروع مشترک تعریف نشده، پس بهتر است معیار را «کودک چه کاری می تواند بکند» بگذارید: بشنود و تکرار کند؟ جمله ای را با کمک تصویر بخواند؟ چند جمله پشت سر هم بنویسد؟ با جواب این سه پرسش، جلد مناسب در هر دو مجموعه پیدا می شود.

در نهایت، چیزی که کودک را به یادگیری وصل می کند، کتاب نیست؛ حس «من می توانم» است. هر سطحی که این حس را در او بسازد، برای او همان سطح درست است.

یک تفاوت ظریف هم هست: مجموعه های کودک معمولاً از کلاس های شلوغ یا کوچک تأثیر می گیرند. در کلاس بیست نفره، آهنگ و بازی بهتر جواب می دهد؛ در کلاس چهارنفره، تمرین های نوشتاری و مکالمه های جفتی. پس قبل از آنکه کتاب را مقصر بدانید، اندازهٔ کلاس و زمان واقعی صرف شده را هم بسنجید.

سه سؤال قبل از انتخاب جلد

سؤال اول: کودک تا حالا چقدر انگلیسی شنیده است؟ اگر جواب «تقریباً هیچ» است، از جلد یک شروع کنید. سؤال دوم: کلاس به چه مهارتی بیشتر تکیه می کند؟ اگر شنیدن و صحبت کردن، سطح پایین تر را بگذارید و اجازه دهید کودک اعتماد به نفس بسازد. سؤال سوم: آیا معلم بعد از جلد فعلی برنامه ای برای جلد بعد دارد؟ کتاب ها ترتیبی اند و پریدن از وسط معمولاً باعث ایجاد خلأ می شود.

یک نکتهٔ دیگر دربارهٔ نقش خانه: جلسهٔ کلاس برای کودک کافی نیست، مگر این که تکرار در خانه هم باشد. حتی ده دقیقه گوش دادن به آهنگ های همان جلد در راه مدرسه، یا گفتن نام اشیای خانه به انگلیسی، فاصلهٔ کلاس تا کلاس را پر می کند. وقتی این تکرار هست، جواب پرسش «English Time برای چه سنی است؟» کمی سخاوتمندانه تر می شود؛ چون کودک زودتر به سطح بعدی می رسد.

و یک هشدار دوستانه: مقایسهٔ کودک خودتان با هم کلاسی ها فایده ندارد. کودکی که جلد دو را کند می خواند، ممکن است شنیداری قوی تری داشته باشد؛ کودک دیگر، که جلد سه را سریع تمام کرده، شاید فقط نسخهٔ کتاب را حفظ کرده باشد. پیشرفت واقعی را در مکالمه و در جمله هایی ببینید که خودش می سازد، نه در شمارهٔ جلد.

اگر هر سه سؤال جواب روشنی داشتند، انتخاب جلد معمولاً ساده می شود. اگر نه، از معلم بخواهید همین هفته یک صفحه از جلد مورد نظر را با کودک کار کند؛ همان یک صفحه، چند ساعت بحث را جمع می کند.

پیش از خرید، یک جلسه آزمایشی بگیرید و ببینید کودک وقتی صفحهٔ کتاب را باز می کند، دوست دارد ادامه بدهد یا نه.